يثربى ضبى داد . على بن محمد گويد : در ايامى كه ابن عامر ولايتدار معاويه بود يزيد بن مالك باهلى ملقب به خطيم اين لقب از آن يافته بود كه از ضربت شمشير خطى بر چهره داشت با سهم بن غالب هجيمى نزديك پل رفتند و عبادة بن قرص ليثى را كه از طايفهء بنى بجير بود و صحبت پيمبر يافته بود آنجا ديدند كه نماز مىكرد كه او را خوش نداشتند و خونش بريختند . پس از آن از ابن عامر امان خواستند كه به آنها امان داد معاويه به دو نوشت اگر اين تعهد را بشكنى كس از تو نپرسد ، اما همچنان در امان بودند تا ابن عامر معزول شد . در همين سال على بن عبد الله بن عباس تولد يافت . به قولى او به سال چهلم پيش از آنكه على كشته شود تولد يافته بود . اين سخن از واقدى است . در اين سال ، به گفتهء ابو معشر ، عتبة بن ابى سفيان سالار حج بود اما واقدى از ابو معشر روايت كرده كه در اين سال يعنى سال چهل و يكم ، عنبسة بن ابى سفيان سالار حج بود . پس از آن سال چهل و دوم در آمد . سخن از حوادث سال چهل و دوم در اين سال مسلمانان به غزاى آلان رفتند ، و نيز به غزاى روم ، و چنان كه گويند روميان را به سختى هزيمت كردند و جمعى از بطريقان آنها را بكشتند . گويند : حجاج بن يوسف در همين سال تولد يافت . در همين سال معاويه مروان بن حكم را ولايتدار مدينه كرد مروان نيز عبد الله ابن حارث را به قضاى مدينه گماشت . و نيز معاويه خالد بن عاص بن هشام را ولايتدار مكه كرد . ولايتدار كوفه از جانب معاويه مغيرة بن شعبه بود . كار قضاى كوفه با شريح